بیوگرافی کامران نجف زاده

کامران نجف زاده متولد ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۷ در تهران (محله ستارخان) روزنامه نگار، خبرنگار، گوینده اخبار، نویسنده و مدرس کلاسهای خبرنگاری است. متاهل است و دارای یک فرزند می‌باشد.
نام ونام خانوادگی:کامران نجف زاده

زادروز ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۷

متولد: تهران محله ستارخان

تحصیلات کارشناسی در رشتهٔ مهندسی کشاورزی

از دانشگاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

پیشه روزنامه نگار، خبرنگار، گویندهٔ اخبار،نویسنده و مدرّس کلاس‌های خبرنگاری

سال‌های فعالیت از سال ۱۳۸۱ در واحد مرکزی خبر(گویندهٔ خبر)

شناخته‌شده برای خبرنگاری واحد مرکزی خبر صدا و سیمای ایران

,بیوگرافی خبرنگاران ایرانی,بیوگرافی مجریان مشهور,کامران نجف‌زاده +بیوگرافی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها

زندگی و تحصیلات

کامران نجف زاده متولد ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۷ در تهران (محله ستارخان) روزنامه نگار، خبرنگار، گوینده اخبار، نویسنده و مدرس کلاسهای خبرنگاری است. متاهل است و دارای یک فرزند می‌باشد. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ مهندسی کشاورزی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج است. کامران نجف زاده به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و عربی، ترکی تسلط دارد.

,بیوگرافی خبرنگاران ایرانی,بیوگرافی مجریان مشهور,کامران نجف‌زاده +بیوگرافی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها

فعالیت رسانه‌ای
روزنامه‌نگاری


وی پیش از اینکه وارد سازمان صدا و سیمای ایران شود در مطبوعات قلم می‌زد. او در سن ۱۸ سالگی با سردبیری نشریه‌ای به نام "آرمان” وارد مطبوعات شد و پس از آن سردبیری چند نشریه ورزشی دیگر را تجربه کرد. تا قبل از ورودش به واحد مرکزی خبر صدا و سیمای ایران، در زمینه روزنامه نگاری در چند روزنامه فعالیت داشته. کامران نجف زاده از کودکی با حال و هوای کاغذ و قلم آشنا بود و شعرها و نوشته‌هایش در مجلات مختلف مثل کیهان بچه‌ها به چاپ می‌رسید.

کتاب

از جملهٔ دیگر کارهای نجف زاده می‌توان ورود او به حوزهٔ نویسندگی کتاب با نگارش دو مجموعهٔ "تلخه نارنج” و "هفت داستان” اشاره نمود، به تازگی کتاب تازه‌ای به نام خبرنگار ژنرال دوگل از وی منتشر شده که خاطرات دوران خبرنگاری‌اش است.
واحد مرکزی خبر

کامران نجف زاده از سال ۸۱ فعالیت خود را در واحد مرکزی خبر آغاز کرد. از سال ۸۴ در کنار حرفهٔ خبرنگاری خود در بخش خبری ۲۰:۳۰ به عنوان گوینده خبر نیز شروع به فعالیت نمود. وی مدرس کلاس‌های خبرنگاری نیز بوده است.

گزارش‌ها

او تا کنون خبرنگار بیش از ۲۰۰۰ دقیقه از گزارش‌های تلویزیون است. گزارش‌هایی مثل آقای دوربینی، علی کوچولو، گزارش معدن، نرگسی ها ، مسافران مهتاب، سری گزارشات شهرخاکستری، مصاحبه با خواننده یار دبستانی من، گزارش‌های وی از عراق و … .

همچنین در میان دیگر گزارش‌های نجف زاده می‌توان یاد کرد از گزارش او از کم جم��یت‌ترین مدرسه ایران که بازتاب‌هایی جهانی داشت.عبدالمحمد شعرانی، معلم مدرسه کوچک کالو می‌گوید: "نجف زاده کالو را جهانی کرد.”

اعزام به کشورهای مختلف

کامران نجف زاده به عنوان خبرنگار اعزامی در کشورهایی نظیر عراق، آمریکا، مصر، فرانسه، لیبی و… فعالیت داشته و گزارش‌هایی با دیدی متفاوت را ارسال نموده است.

وی از شهریور ۱۳۸۸ به عنوان خبرنگار واحد مرکزی خبر به پاریس رفت و در اسفند ۱۳۸۹ به اتهام تهیه گزارش‌های مضر برای منافع ملی فرانسه، از فرانسه اخراج شد.

علاقه مندی‌ها


کامران نجف زاده از سقوط هواپیمای سی۱۳۰ به عنوان تلخ‌ترین خاطرهٔ کاریش یاد می‌کند.کسی که توانست با نحوهٔ متفاوت اجرا و گزارش‌هایش در بین علاقمندان تلویزیونی دوست‌داران زیادی پیدا کند. کامران نجف زاده طرفدار پرسپولیس است و در دوران کودکی احمدرضا عابدزاده را خیلی دوست داشت.

چطور شد که وارد تلویزیون شدی؟   
نجف‌زاده: به صورت خیلی اتفاقی. با ارتباطاتی که در روزنامه‌ها وجود داشت از طریق یکی از دوستانم به بنده پیشنهاد شد که کار خود را در تلویزیون ادامه دهم. من هم پذیرفتم و تا به الان در خدمت شما هستم. در حال حاضر و تا این لحظه قریب به هزار دقیقه تصویر زدم (یعنی گزارش گرفتم) دیگه اتفاق خاصی رخ نداده است.        

به عنوان یک خبرنگار خبرساز تعریف شما از واژه <خبر> چیست؟   
نجف‌زاده: به نظر من <خبر> یک واقعه عینی است که البته فقط به چشم یک خبرنگار نمی‌آید.        

و خبرنگار...؟   

نجف‌زاده: و خبرنگار هم کسی است که خبر را به صورت تصویری و یا به صورت مکتوب تحریر می‌کند. البته در یک زمان مشخص و از یک مکان مشخص و با رعایت چارچوب‌ها و اصول حرفه‌ای خبر.        

کامران نجف‌زاده موفقیت خود را در چه چیز می‌بیند؟   
نجف‌زاده: من یک خوشبختی بزرگی که آوردم (واقعا از خداوند متعال سپاسگزارم و بعد، از خانواده و...) اینست که هر کاری را که انجام می‌دهم با لطف به من نگاه می‌شود و نیز محبت مردم که همیشه و هر جا با من همراه است. این قضیه هرازگاهی برای من آن‌قدر عجیب می‌شود با این حال که از صبح تا پاسی از شب سرکار هستم ولی می‌بینم بعد از گزارشی که بخش شد، اگر محبت مردم خوبمان نبود، اصلا این گزارش چیزی برای گفتن نداشت و کارم بی‌ارزش می‌شد. جالب‌تر از آن، هنگامی است که پیام‌های مردمی را می‌شنویم و بعد از آن است که می‌فهمیم کار ما به چه ظرافتی و چه نگاه ذره‌بینانه‌ای از سوی مردم دنبال می‌شود و این امر، وظیفه ما را نسبت به آنها سخت‌تر می‌کند.        

از اول عاشق کارت بودی یا نه، به مرور زمان به حرفه خبرنگاری علاقه‌مند شدی؟   
نجف‌زاده: از اول علاقه‌مند بودم. از سنین کودکی برای مجله کیهان بچه‌ها مطلب می‌نوشتم. کار خبرنگاری را هم خیلی دوست داشتم. ولی الان کار خبرنگاری را آن‌قدر دوست ندارم که بخواهم تا بیست سال دیگر هم ادامه دهم. دوست دارم عرصه‌های جدیدی فراهم شود تا در کار تصویری و کار نوشتن بتوانم کارگردانی کنم، مستند بسازم و... این حرفه، حرفه‌ای است که تجربه می‌خواهد به اضافه یک نیروی جوان و پرتحرک که کشش این همه استرس و دغدغه فکری را داشته باشد.     سعی می‌کنم که به سن و وقت مقتضی از این حرفه جدا شوم، اما نه از کار تلویزیون و سینما، دوست دارم روند حرفه‌ای خود را در مقاطع بالاتر مثل کارگردانی، مستندسازی، نویسندگی و... طی کنم. خدا بزرگ است...

چرا اخبار حاشیه و چرا جنجالی؟
نجف‌زاده: من خودم وقتی روزنامه می‌خوانم و یا حتی تلویزیون نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که مجری، یک خبر را به اندازه نیم ساعت معطل می‌کند (البته جزییات کامل خبر) تا به بیننده انتقال دهد، ترجیح می‌دهم کانال را عوض کنم و به چکیده پنج خطی همان خبر و نکات حاشیه‌ای آن در شبکه و یا روزنامه‌ای دیگر که جذاب‌تر می‌باشد توجه کنم. نگاه خودم هم به این قضیه به این صورت است و فکر می‌کنم اکثر مخاطبان نیز به این موضوع اشراف کامل دارند و هرگاه، چه می‌نویسم و چه تصویر می‌گیرم سعی می‌کنم به نکات حاشیه‌ای آن سوژه خبری دقت بیشتری داشته باشم. چرا که به نظرم جذابیت کار بیشتر می‌شود.
الان در همه جای دنیا این طور است که حواشی یک خبر نسبت به اصل خبر ارجحیت بیشتری دارد. یعنی از حاشیه، گریزی می‌زنند و می‌پردازند به اصل خبر. به نظر من برای مخاطب‌شناسی در جامعه باید هر چیزی را که می‌بینیم و می‌شنویم، اگر به صلاح است به همان صورت به تصویر در بیاوریم و شفاف‌سازی کنیم. این امر باعث می‌شود از یکسری چارچوب‌های خشکی که گرفتارش شده‌ایم رهایی پیدا کنیم. خوشبختانه این موضوع به نظر من در عرصه خبر رسانه ما اتفاق افتاده است.

در ابتدا اشاره کردید که در مطبوعات ورزشی بودید. چرا خبرنگار این شاخه نشدی؟ چرا به سمت و سوی سیاسی‌گری و اخباراجتماعی رفتی؟

نجف‌زاده: خودم هم دوست داشتم که خبرنگار ورزشی شوم ولی اکثر اوقات مطالب سیاسی می‌نوشتم و در کنار آن، هم اجتماعی می‌نوشتم، هم ورزشی و هم... در پاره‌ای از اوقات به من می‌گفتند که چرا تخصصی و در یک شاخه کار نمی‌کنی، اعتراف می‌کنم که در رابطه با هیچ‌کدامشان عمیق نبودم و تخصصی نمی‌نوشتم. ولی در هر شاخه‌ای و صد البته با مطالعاتی که داشتم یک اطلاعات مختصری به دست می‌آوردم و نسبت به دانسته‌‌هایم دست به قلم می‌شدم. اتفاقا در فکرم هست که در آینده و در بخش ورزشی نیز فعالیت کنم و چند گزارش ورزشی نیز در بخش‌های مختلف خبری تهیه کردم که پخش شد. ولی کلا گرایش‌های اجتماعی من خیلی بیشتر است و این شاخه را خیلی دوست دارم.
   
آیا شده بعد از بیان مشکلات مردم در قالب یک گزارش، بازتاب مثبتی از سوی مسئولان دیده شود و یا بالعکس؟

نجف‌زاده: خیلی از این موارد بوده که مردم بعد از آن زنگ زدند و تشکر کردند. به عنوان مثال یک موردی پیش آمده بود که در آن نشست اضطراری رسیدگی به آلودگی هوای تهران بررسی می‌شد.
تمامی افراد دعوت شده از کارشناسان فنی و متخصص بودند در جلسه یکی از آنها بنده خدا از خستگی خوابش گرفته بود! دیگری با موبایل SMS می‌فرستاد! من هم به تصویربردار گفتم که تمامی این لحظات را شکار کند که اتفاقا در همان شب این گزارش پخش شد و من گفتم <در یک جلسه به این مهمی همه چیز اتفاق افتاد الا بررسی و راه حل برای برطرف کردن آلودگی هوا> این گزارش به نظر خودم جالب از کار درآمد و نظرات بعد از گزارش مردم هم بیانگر این مهم بود.
   
پایه و اساس بخش خبری 20/30 از کجا نهاده شد، به نظر خودتان تا به حال موفق بوده‌اید؟
نجف‌زاده: این بخش خبری بر مبنای تفکر چند نفر و در راس آن یک نفر (که شاید راضی نباشد نامش را در اینجا مطرح کنم) از اعضای پخش اخبار واحد مرکزی خبر پایه‌گذاری شد که اکنون در این واحد مسئولیت دارند. بعد از او هم در حال حاضر سردبیری این بخش برعهده آقای وثوقی است که خیلی خوب و به جدیت کارشان را ادامه می‌دهند. این بخش بر پایه نیازهای روز خبری جامعه نهادینه گشت و این چنین بود که با توجه به آن نیازها این بخش خبری راه‌اندازی شد.

به عنوان یک بیننده تلویزیون چه انتقادی می‌توانی از بخش خبری 20/30 داشته باشی؟
نجف‌زاده: به نظر من می‌شود گفت که این بخش 20/30 همان 20/30 است با این تفاوت که بخش‌های خبری دیگر بسیار نزدیک به این بخش شده‌اند و مرزهای انتقاد را به راحتی و یکی‌یکی پشت سر گذاشته‌اند.
20/30 قرار است که در آینده گام‌های بلندتری هم بردارد و بهتر از آنی که هست، بشود. اگر به من انتقاد شود و بگویند که دیگر 20/30، آن 20/30 گذشته نیست در پاسخ آنها خواهم گفت که شما با 20/30 سازگار شده‌اید چون در چند بخش خبری مختلف مشابه همان را می‌بینید و می‌شنوید.

به عنوان یک مخاطب تلویزیونی و آن هم علاقه‌مند به اخبار بخش‌های مختلف سیما، کدام یک از این بخش‌ها را می‌پسندی؟
نجف‌زاده: بخش خبری 14 و 21 پرمخاطب‌تر است. ولی برای توده مردم اخبار 20/30 و 22 جذاب‌تر است. (البته به نظر من.)

در مورد مخاطره‌آمیز بودن حرفه خبرنگاری چه نظری داری؟ آیا به این گفته معتقد هستی؟
نجف‌زاده: به نظر من خبرنگار واقعا اگر خبرنگار باشد نباید با یک سیستم الکی بنشیند گوشه‌ای و خبر برای او بیاید. خبرنگار باید خبرساز باشد و این کار خبرسازی بسیار پرمخاطره، هیجان‌انگیز و پردردسر است ولی آن جذابیت به همه آنها می‌چربد. مثلا من که به صورت ماموریتی به کشور عراق رفته بودم بارها و بارها وقتی می‌خواستم از محل استقرار خود برای تهیه گزارش بیرون بروم <و ان یکاد> می‌خواندم و دعا می‌کردم که زنده به خانه برگردم.
به عنوان مثال در یک صحنه که بودم و گزارش خود را شروع می‌کردم یکی از تک تیراندازها لامپ بالای سر مرا زد و مجبور شدم برای اتمام گزارش خود کارم را ادامه دهم. آنها قصد کرده بودند که ما را بکشند و ما واقعا جان سالم به در بردیم. طی دو ماهی که آنجا بودیم واقعا سختی کشیدیم. در کل باید بگویم یک خبرنگار اگر در دل خبر (یعنی جنجال و دردسر) نباشد خبرنگار نیست.

میانه‌ات با ورزش چطوره؟ آبی یا قرمز یا تیم ملی؟
نجف‌زاده: من پرسپولیسی هستم.
   
فوتبال ایران رو چطور می‌بینی؟
نجف‌زاده: به نظر من فوتبال ما یک روند رو به رشد خوبی را طی می‌کند. مثلا زمانی که کریم باقری در تیم آرمینیا بیله‌فلد آلمان بازی می‌کرد همه کلی لذت می‌بردیم ولی الان نه، امکان دارد یک بازیکن از دسته دوم فوتبال کشورمان برود و در بوندس لیگا بازی کند.
این نشانه پیشرفت فوتبال ماست. گرچه برخی بازیکنان ما با رفتن به آن کشورها دچار حاشیه می‌شوند و نمی‌توانند از عهده تمرینات بربیایند و بعد از مدتی به لیگ کشور خومان و یا کشورهای همجوار باز می‌گردند. در کل من نباید نظری در خصوص فوتبال ایران بدهم چون کارشناس نیستم ولی به عنوان یک ایرانی آرزوی موفقیت تیم‌های ورزشی ایران و بالاخص فوتبال آن را در جوامع بین‌المللی دارم.
   
در خصوص حرفه خودت از کسی هم الگوبرداری می‌کنی؟
نجف‌زاده: نه اصلا. ولی از تجربه‌های قدیمی‌ها استفاده می‌‌کنم ��کسری از قدیمی‌ها در واحد مرکزی خبر هستند که کارشان خیلی خوب، حرفه‌ای، ناب و در عین حال جذاب است. آنها نابغه خبر هستند. دوست دارم که این‌ها هیچ وقت بازنشسته نشوند.
    ‌
چقدر حقوق می‌گیری؟
نجف‌زاده: مثل یک کارمند. البته باز هم بستگی دارد به این‌که به غیر از این کار، فعالیت دیگری هم داشته باشی یا نه.

شغل دوم هم داری؟
نجف‌زاده: نه فقط خبرنگارم.
   
بهترین و بدترین خبری را که تا به حال خواندی به یاد داری؟
نجف‌زاده: بدترین خبر سقوط 130C بود که برایم خیلی زجرآور بود و بهترین خبر هم صعود تیم ملی فوتبال به جام‌جهانی 2006 آلمان بود.
   
کامران نجف‌زاده در دوران حرفه‌ای‌اش در آخر به کجا می‌رسد؟
نجف‌زاده: دوست دارم فیلمی بسازم که به جای یکی دو میلیون مخاطب از تاثیرگذاری میلیاردی برخوردار شود.
   
,بیوگرافی خبرنگاران ایرانی,بیوگرافی مجریان مشهور,کامران نجف‌زاده +بیوگرافی,بیوگرافی بازیگران و هنرپیشه ها


نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه